ก็เลยอยากสวยบ้างอะไร เพราะตอน ม.3 นี่ดูไม่ได้เลยจ้า หนักเกือบ 80 ถึงแม้จะสูง 170 ก็เหอะ แต่มันก็ช่างน่าเกลียดอะไรขนาดนี้ แอบชอบใครเค้าก็ไม่มามองมาเหลียวแล
สุดท้ายยยยย!! ทนไม่ไหว ต้องลดแล้วล่ะ ตอนนั้น ทำทุกอย่างค่ะ ทั้งเต้นแอโรบิคเป็นบ้าเป็นบออยู่ในห้องนอนคนเดียว ตีแบด พ่อเตะบอลกับน้องก็ไปเตะกับเค้าด้วย นอนปั่นจักรยานอากาศทุกคืนก่อนนอน 3 เซต เซตละ 10 ครั้ง แล้วพ่อก็ส่งไปอยู่บ้านอาที่ ธัญบุรี ปทุมธานี บ้านอาแบบว่ามีกะตังอ่ะนะ พาไปกินอาหารในห้างบ่อยมาก (แล้วชั้นจะลดได้ไหมนี่) พาไปเที่ยวงานวัด หรืองานอะไรไม่รู้ ของกินเยอะมาก แล้วอาก็ให้เงินมาไว้ซื้อของกินเยอะเหมือนกัน ทั้งที่เป็นงานกลางคืน กินกลางดึกแบบนี้ไม่ไหวแน่!!!!
ฉันเลยซื้อเฉพาะที่จำเป็น(จำเป็น=ทนไม่ไหวจริงๆ แต่ห้ามสติหลุดซื้อมาเพียบนะคะ)ค่ะ ท่องไว้ มันอ้วนนะ เจอของที่น่ากิน จำพวก ปาท่องโก๋(ชิ้นเบ้อเร่อ)จิ้มสังขยา หมูสามชั้นทอด กุ้งชุบแป้งทอด สายไหม ก็ท่องไว้ อ้วนว่ะ อ้วนว่ะ อ้วนว่ะ แล้วเดินหนีเลย
สรุปวันนั้นได้ช็อคบอลมากล่องเดียวค่ะ เงินที่เหลือก็เก็บเรียบ
แล้วที่บ้านอา เค้าจะกินข้าวเย็นกัน ถ้าอาไปเที่ยวก็จะซื้อของกินกลับมาฝากที่บ้าน ซึ่งก็ไว้กินตอนเย็น เพราะฉะนั้น ตอนเย็นจะอาหารเยอะมาก น่ากินๆทั้งนั้น แต่เราต้องห้ามใจค่ะ ตักข้าวทัพพีเดียวพอค่ะ ย้ำนะคะ ห้ามเติมเด็ดขาดค่ะ เพราะข้าวเป็นคาร์โบไฮเดรต ถือว่าเป็นแป้งเมื่อโดนเอนไซม์(ก็น้ำลายนั่นล่ะ) มันจะกลายร่างเป็นน้ำตาลค่ะ (อย่าถามว่าน้ำตาลอะไร กลูโคส แลคโตส อะไรไม่รู้ โง่วิทย์มาก จำได้แค่นี้ก็แทบจัดเลี้ยงทั้งหมู่บ้าน) ถ้าข้อมูลผิดขออภัยเจ้าค่ะ แต่มันเปลี่ยนเป็นน้ำตาลจิงๆนะ เพราะฉะนั้นห้ามกินเยอะในมื้อเย็น เพราะกินเสร็จ เราก็นอน ม่จำเป็นต้องใช้พลังงานอะไร กินแค่พอมีแรงไปอาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว แล้วก็ไม่หิวตอนก่อนนอน แค่นั้นพอ!!
ฉันทำอย่างนี้อยู่ตลอด 3 เดือนที่ปิด Summer อาจมีบางวันกินเยอะบ้าง ก็จะไปลดวันถัดไปค่ะ ส่วนน้ำหนักไม่ได้ชั่งนะคะ เป็นโรคกลัวตาชั่งมาก ตั้งแต่ตอนนั้น เพราะชั่งแ้ล้วรู้สึกท้อ "นี่ฉันลดมาตั้งหลายวันแล้ว ยังไม่ลงอีกหรอ???" มันทำให้ท้อมากๆ เพราะฉะนั้น ฉันเลยไม่ชั่งซะเลย แต่ในหนังสือไดเอ็ททั่วไปเค้าบอกว่า ถ้าจะควบคุมน้ำหนักต้องชั่งนะคะ อันนี้ก็แล้วแต่วิจารณญาณส่วนบุคคลค่ะ ช่วงที่ลดช่วงแรกจะมีคนทักว่าอ้วนขึ้นแล้วก็จะรู้สึกอ้วนขึ้น แต่ความจริงแล้วไม่อ้วนขึ้นแต่อย่างใด ที่ดูเหมือนอ้วนขึ้นเพราะว่า เราผอมลง ตัวเราเล็กลง ทำให้ดูเหมือนว่าเรามีเนื้อเยอะขึ้น คนเลยทักอ้วนขึ้นค่ะ ไม่แปลก ขอให้คุณทำต่อไป(ให้คิดไว้ในใจ "ชั้นตัวเล็กลงต่างหากเลยดูอ้วน ความจิงชั้นไม่อ้วนซะหน่อย" คิดไว้เพื่อให้กำลังใจตัวเองนะคะ)
แต่ก็ต้องดูให้ดีนะคะ ถ้าเราพยายามลดแล้วมีคนทักว่าอ้วนให้คิดแบบนั้นไ้ด้ แต่ถ้าไม่ได้พยายมลดแต่อย่างใดแล้วมีคนทักว่าอ้วนขึ้น นั่นแปลว่าคุณอ้วนขึ้นจริงๆแล้วล่ะค่ะ
ขอให้ประสบผลสำเร็จกับการไดเอ็ทค่ะ
Thangy
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น